Πέμπτη, 18 Ιουλίου 2019

Χάρτης της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας - Θέματα

Η Ελληνική Αυτοκρατορία το 1025 μ.χ

Η κατά θέματα διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας

Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2019

Σένα Γκάλικα: Οι Βυζαντινοί αφανίζουν τους Γερμανούς… 47 πλοία στον βυθό



Το 550 μ.Χ. ο πόλεμος Βυζαντίου – Οστρογότθων συνεχίζονταν αιματηρότατος στην Ιταλία. Μετά τις πρώτες επιτυχίες οι Γερμανοί ανέκτησαν έδαφος υπό την ηγεσία του άξιου βασιλιά τους Τοτίλα ο οποίος περιόρισε τους Βυζαντινούς σε ορισμένες παράκτιες θέσεις, εισβάλλοντας μέχρι και στην Σικελία.
Ο Γερμανός βασιλιάς προχώρησε ακόμα και στην συγκρότηση στόλου 400 πλοίων με σκοπό να αμφισβητήσει την κατά θάλασσα βυζαντινή κυριαρχία και να απαγορεύσει την διά θαλάσσης αποστολή βυζαντινών στρατευμάτων στην Ιταλία.

Κυριακή, 7 Ιουλίου 2019

Ιωάννης Τσιμισκής: Ο αυτοκράτορας συντρίβει τους Ρώσους (Α’ Μέρος)

Η σύγκλητος και η αριστοκρατία στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία


Η σύγκλητος8 αποτελούσε ένα από τα τρία συνταγματικά όργανα (μαζί με το λαό και το στρατό) που επικύρωναν τη νομιμότητα ενός αυτοκράτορα, θεωρητικά τουλάχιστον.9 Τη βυζαντινή σύγκλητο αποτελούσαν κυρίως οι ανώτατοι εν ενεργεία υπάλληλοι του κράτους και οι ανώτατοι αξιωματούχοι της αυλής, στους οποίους έρχονταν να προστεθούν όσοι διορίζονταν προσωπικά από τον αυτοκράτορα. Η αυτοπεποίθηση της συγκλήτου πήγαζε σε μεγάλο βαθμό από το γεγονός ότι μια αλλαγή στο θρόνο συχνά επέφερε το διορισμό σε υψηλές θέσεις εκείνων που είχαν βοηθήσει το νέο αυτοκράτορα να επικρατήσει.10 

Δευτέρα, 1 Ιουλίου 2019

Λικάριο: Ο Λατίνος του Μιχαήλ Παλαιολόγου που τσάκισε Τούρκους & Λατίνους…





Λίγα πράγματα είναι γνωστά για τον Λικάριο ή Ικάριο, κατά τα βυζαντινά χρονικά, τον Ιταλό ιππότη που έφτασε να γίνει αρχιναύαρχος του Βυζαντινού αυτοκράτορα Μιχαήλ Η Παλαιολόγου, σκορπώντας τον τρόμο στους Λατίνους γενικότερα.
Ο Λικάριο είχε και ελληνικό αίμα στις φλέβες του. Γεννήθηκε στην Κάρυστο της Ευβοίας από Ιταλό πατέρα και Ελληνίδα μητέρα. Ο φτωχός Λικάριο κατάφερε να εισέλθει στην υπηρεσία του τοπικού άρχοντα Γκιλβέρτου ντα Βερόνα και μάλιστα σύναψε σχέση και γάμο με την αδελφή του άρχοντα, κάτι απαράδεκτο για την εποχή. Η οικογένεια της συζύγου του τον καταδίωξε και αυτός κατέφυγε στο κάστρο των Ανεμοπυλών στο Κάβο ντ’ Όρο.

Κυριακή, 23 Ιουνίου 2019

Αυτοκρατορία της Νίκαιας: Η εποποιία της αναστήλωσης του Βυζαντίου






Το πρωί της 13ης Απριλίου 1204 η Κωνσταντινούπολη βρισκόταν υπό τη φραγκική κυριαρχία. Επιτροπή αξιωματούχων υποδέχθηκε επίσημα τους Λατίνους κατακτητές, σε μια προσπάθεια αποτροπής της λεηλασίας της Πόλης. Οι Λατίνοι δέχθηκαν την αντιπροσωπεία, αλλά παράλληλα επέτρεψαν στους άνδρες τους να λεηλατήσουν ελεύθερα επί τρεις μέρες την Πόλη. Το μεγαλύτερο έγκλημα κατά του παγκόσμιου πολιτισμού μόλις είχε αρχίσει να διαπράττεται.
Ως τις 15 Απριλίου η Πόλη είχε καταστραφεί ολοσχερώς. Τίποτα δεν είχε απομείνει από την παλαιά ομορφιά και την αίγλη της. Τρεις μέρες αργότερα όμως οι αχρείοι αυτοί γιόρτασαν την Κυριακή των Βαΐων, ευχαριστώντας τον Θεό για τη μεγάλη νίκη που τους χάρισε! Κατόπιν, οι Φράγκοι εξέλεξαν αυτοκράτορα τον Βαλδουίνο της Φλάνδρας και μοίρασαν την Ελλάδα.

Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2019

Ναυμαχία Εχινάδων (1427 μ.Χ.): Η άγνωστη τελευταία ναυτική νίκη του Βυζαντίου





Η ναυμαχία των Εχινάδων υπήρξε η τελευταία ναυτική νίκη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Αντίπαλοι ήταν ο στόλος της Αυτοκρατορίας υπό τον Δημήτριο Λάσκαρη Λεοντάριο και του στόλου του Λατίνου δυνάστη Λευκάδας – Ζακύνθου – Κεφαλονιάς και δυτικής Ελλάδας Κάρλο Α’ Τόκο.
Τον 15ο αιώνα η φραγκική κατάκτηση της Πελοποννήσου ήταν εν πολλοίς ανάμνηση με το Δεσποτάτο του Μυστρά να έχει απελευθερώσει τα περισσότερα πελοποννησιακά εδάφη. Η οικογένεια των Τόκο όμως εποφθαλμιούσε την Πελοπόννησο και εμφανιζόταν ως διάδοχος του Κεντουρίωνα Ζακάρια, τελευταίου Λατίνου ηγεμόνα του Μωριά.
Το 1423 αν και οι αντιμαχόμενοι ειρήνευσαν προσωρινά για να αντιμετωπίσουν τους Τούρκους, δεν κατόρθωσαν να αναχαιτίσουν τον Οθωμανό στρατηγό Τουραχάν. Αμέσως μετά την αποχώρηση των Τούρκων πάντως ο δεσπότης του Μυστρά Θεόδωρος Β’ Παλαιολόγος συνέτριψε τις δυνάμεις του Ζακάρια και τον αιχμαλώτισε.

Πέμπτη, 6 Ιουνίου 2019

Το Δεσποτάτο του Μυστρά και ο στρατός του 1261 -1460… Η έσχατη αναλαμπή




Η ημερομηνία γέννησης του Δεσποτάτου του Μυστρά είναι το έτος 1259. Τότε ο στρατός του σεβαστοκράτορα Ιωάννη Παλαιολόγου νίκησε στην Πελαγονία τους Φράγκους και αιχμαλώτισε τον πρίγκιπα της Αχαΐας. Σε αντάλλαγμα της ελευθερίας του, αυτός, παραχώρησε τα κάστρα του Μυστρά, της Μονεμβασιάς και της Μαΐνης.
Στην αρχή το μικρό βυζαντινό εξάρτημα στην Πελοπόννησο κυβερνάτο από έναν στρατιωτικό διοικητή που αντικαθίστατο κατ’ έτος. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι το 1349 οπότε ο γιος του τότε αυτοκράτορα Ιωάννη Καντακουζηνού, Μανουήλ, ανέλαβε ισόβιος κυβερνήτης. Πριν από αυτόν ο Ανδρόνικος Παλαιολόγος Ασάν είχε διοικήσει επί έξι χρόνια (1315-21) κερδίζοντας εδάφη από τους Λατίνους.

Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2019

Δύο ασήμαντες μάχες με τραγικά αποτελέσματα… Έτσι χάθηκε η Μικρά Ασία




Σε κάθε περίπτωση, μέσα σε 20 μόλις χρόνια από τον θάνατο του Μιχαήλ Η’ οι μικρασιατικές κτήσεις, στο μεγαλύτερο μέρος τους, είχαν χαθεί για την Αυτοκρατορία, με εξαίρεση της οχυρωμένες πόλεις, οι οποίες όμως είχαν αποκλειστεί από τους Τούρκους και υφίσταντο ένα είδος χαλαρής πολιορκίας.
Το 1301, στη μάχη του Βαφέως, κοντά στη Νικομήδεια, η Αυτοκρατορία κατάφερε να αποστείλει μόλις 2.000 άνδρες για να βοηθήσει την μεγάλη μικρασιατική αυτή πόλη από την απειλή των Οθωμανών, υπό τον Μέγα Εταιριάρχη Γεώργιο Μουζάλωνα.

Σάββατο, 1 Ιουνίου 2019

Η μάχη της Πελαγονίας: Η νίκη νεκρανάσταση της Αυτοκρατορίας




Ο Μιχαήλ Η Παλαιολόγος από τη στιγμή που ανέβηκε στον θρόνο, ως σφετεριστής έστω, έθεσε ως σκοπό του την ανάκτηση της Πόλης και την επανίδρυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Προσπάθησε όμως να το επιτύχει με διπλωματικά μέσα. Επιδιώκοντας να πάψει την αντιπαλότητα με το Δεσποτάτο της Ηπείρου, απέστειλε πρεσβεία στον συνονόματό του δεσπότη, Μιχαήλ, φτάνοντας στο σημείο να του παραχωρεί ακόμα και πόλεις της Μακεδονίας, που βρισκόταν υπό τον έλεγχό του. 

Τετάρτη, 29 Μαΐου 2019

Η άλωση της Κωνσταντινούπολης - Ελληνοτουρκικα σήμερα - Ελληνική απάντηση στις Τουρκικές προκλήσεις. Ελλάδα - Τουρκία. VIDEO

Η άλωση της Κωνσταντινούπολης - Ελληνοτουρκικα σήμερα - Ελληνική απάντηση στις Τουρκικές προκλήσεις. Ελλάδα - Τουρκία.

  • Οι σχέσεις Ελλάδας - Τουρκίας υπό το πρίσμα της Ιστορίας.
  • 1071 Μάχη του Μάτζικερτ.
  • Εξισλαμισμός της Μικράς Ασίας.
  • Βίαιοι εξισλαμισμοί στη Μικρά Ασία και την Ευρώπη.
  • Αρματωλοί και Κλέφτες.
  • Ελληνική Εθνεγερσία - Ελληνική Επανάσταση 1821.
  • Βαλκανικοί Πόλεμοι.
  • Μικρασιατική Εκστρατεία.
  • 1921
  • Αλμυρα Ερημος.

Why The Byzantines Spoke Greek Instead of Latin - VIDEO!!


In this video, we explain why the Byzantine Empire spoke Greek instead of Latin, despite being Romans.

Παρασκευή, 17 Μαΐου 2019

<< ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ>> Παραμένει ΌΡΘΙΑ η Ρωμιοσύνη στη Μαρτυρική Συρία!

»ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ» ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΙΓΡΗ/ Ο Τίγρης του Συριακού στρατού σοκάρει τους εχθρούς της Συρίας φορώντας στο λαιμό του αλυσίδα με χρυσό σταυρό. ΦΩΤΟ



 O θρυλικός Τίγρης σοκάρει τους αντιπάλους της Συρίας τους ορκισμένους εχθρούς του συριακού στρατού όποιοι κι αν είναι αυτοί αυτή τη φορά φέροντας στο λαιμό του ένα χρυσό σταυρό. 
Ο νικηφόρος Suheil al-Hassan εικονίζεται στο πλευρό του Ορθόδοξου αρχηγού της Εθνικής Άμυνας της Mahardah στη Χάμα του Simon Alwakil.

Τρίτη, 7 Μαΐου 2019

RAGENHEART -THE LAST KING- OFFICIAL VIDEO







Τί γάρ οἶδας εἰ θαρρών κερδᾶναι εὑρεθῇς κερδανθείς; Το δέ τήν πόλιν σοί δοῦναι οὔτ' ἐμόν ἐστί οὔτ' ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτῃ·

Πέμπτη, 25 Απριλίου 2019

Βυζαντινός “Μαραθώνας” στη Μεσοποταμία… ο υπερφίαλος Πέρσης στρατηγός




Το 586 μ.Χ. η Βυζαντινή Αυτοκρατορία και αυτή των Σασσανιδών Περσών βρισκόταν και πάλι σε εμπόλεμη κατάσταση. Το 582 μ.Χ. ο στρατηγό Μαυρίκιος είχε ανέβει στον θρόνο της Κωνσταντινούπολης. Στην Κτησιφώντα δε βασίλευε ο Ορομίσδας Δ’. Ο πόλεμος συνεχιζόταν με διάφορές φάσεις με τους Πέρσες να έχουν την πρωτοβουλία στο σύνορο της Μεσοποταμίας. Ο Μαυρίκιος, το 584 μ.Χ. όρισε στρατηγό στην περιοχή τον Φιλιππικό.
Ο Βυζαντινός στρατηγός ανέλαβε αμέσως δραστηριότητα και εκτέλεσε επιδρομές στα περσικά εδάφη γύρω από τη Νίσιβι το 584 και 585 μ.Χ. O Πέρσης στρατηγός Καρδαριγάν αντέδρασε αναλόγως, αλλά ανεπιτυχώς. Την άνοιξη του 586 μ.Χ. οι Πέρσες πρότειναν ειρήνη, αλλά απαίτησαν την καταβολή φόρου υποτέλειας από τον Μαυρίκιο, αίτημα που δεν έγινε δεκτό.

Σάββατο, 20 Απριλίου 2019

Η μάχη της Άπρω (1305 μ.Χ.): Καταλανοί και Βυζαντινοί συγκρούονται στη Θράκη





Η «Καταλανική Εταιρεία» ήταν ένα σώμα μισθοφόρων πολεμιστών που πολέμησε στον πόλεμο μεταξύ του βασιλιά της Αραγονίας και του βασιλιά της Σικελίας. Όταν ο πόλεμος έληξε οι μισθοφόροι αυτοί βρέθηκαν άνεργοι. Τότε προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στον αυτοκράτορα Ανδρόνικο, ο οποίος χρειαζόταν επειγόντως στρατεύματα.
Το φθινόπωρο του 1302 ο στρατός των Καταλανών –1.500 ιππείς και 5.000 πεζοί Αλμογάβαροι– έφτασαν στην Πόλη, με επικεφαλής τον Ρογήρο ντε Φλορ. Ο Ανδρόνικος προκατέβαλε μισθούς 4 μηνών στους Καταλανούς, χωρίς όμως να τους πέμψει άμεσα στη Μικρά Ασία.

Τα πυροβόλα όπλα των Βυζαντινών… Πρώιμα “τυφέκια” και “κανόνια”




Το πότε η Βυζαντινή Αυτοκρατορία χρησιμοποίησε για πρώτη φορά πυροβόλα όπλα δεν είναι γνωστό. Υπάρχουν ενδείξεις ότι πυροβόλα χρησιμοποιήθηκαν το 1390 στην εμφύλια σύγκρουση Ιωάννη Ε και Ιωάννη Ζ Παλαιολόγου.
Προφανώς τα πυροβόλα και τα πρώιμα τυφέκια έφτασαν στο Βυζάντιο από τη Δύση, πιθανότατα μέσω των Βενετών και των Γενουατών. Οι πληροφορίες είναι πολύ περισσότερες για την χρήση των όπλων αυτών κατά την έσχατη πολιορκία της Πόλης. 

Τετάρτη, 17 Απριλίου 2019

Απομεινάρια Ορθοδοξίας στην Magna Grecia


Παρόλο που το Ρ/Καθολικό τυπικό δεν έχει το Σάββατο του Λαζάρου, εντούτοις σε όλα τα χωρία της επαρχίας του Σαλέντο (Ν.Ιταλία), κατά την διάρκεια της βουβής εβδομάδας, τα βράδια ομάδες ανθρώπων κυκλοφορούν στα σπίτια για να πούνε τα κάλαντα του αγ. Λαζάρου.

Τρίτη, 16 Απριλίου 2019

Ο Μέγας και Άγιος Κωνσταντίνος


Και μόνο το όνομα Κωνσταντίνος ν’ ακουσθεί, συγκινεί κάθε χριστιανική καρδιά, όχι μόνο σήμερα αλλά από πολλά χρόνια πριν, διότι συνδέεται με τους θρύλους της φυλής, ότι «πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θάναι». Συγκινεί, διότι ο πρώτος που έφερε το όνομα ο Κωνσταντίνος ο Α’ ο Μέγας, υπήρξε όχι μόνο ένας από τους μεγαλύτερους άνδρες της παγκόσμιας ιστορίας αλλά κάτι παραπάνω. Υπήρξε Άγιος.

Κυριακή, 14 Απριλίου 2019

ΟΘΩΜΑΝΟΙ ΚΑΙ…ΤΟΥΡΚΟΙ!



Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Μια μεγάλη ιστορική «παρεξήγηση» πολύ λίγο γνωστή, είναι οι σχέσεις των Οθωμανών με τους…Τούρκους.

Σύμφωνα με μια μεγάλη μελέτη του αμερικανικού πανεπιστημίου Στάνφορντ, που αναδημοσιεύτηκε και στην Τουρκία από τον Τούρκο ιστορικό ερευνητή, Μπεκίρ Οζγκέ, μόνο το 9% των σημερινών κατοίκων της Τουρκίας, μπορούν να καυχηθούν ότι έχουν πραγματικά τουρκική καταγωγή από την κεντρική Ασία.

Παρασκευή, 12 Απριλίου 2019

Αλέξιος Α΄ Κομνηνός o σωτήρας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας

Ο Αυτοκράτωρ Αλέξιος Α΄ Κομνηνός και η μάχη στὸ Φιλομήλιον 1117μ.Χ. ΒΙΝΤΕΟ

Ο αυτοκράτορας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
 Αλέξιος Α΄ Κομνηνός
(
1048/1056 - 15 Αυγούστου 1118).  Μικρογραφία από το χειρόγραφο του 12ου αι.
Βατικανό, Biblioteca Apostolica.
Ο Αλέξιος στρέφεται προς Ανατολάς με σκοπό να εκδιώξει τους Σελτζούκους και κατορθώνει να ανακαταλάβει αρκετά εδάφη, από την Τραπεζούντα Πόντου έως το Αμόριο και το Φιλομήλιο. Εκεί, το 1117 ο Αλέξιος συντρίβει τους Σελτζούκους υπό τον Μαλίκ Σαχ Β’, ανταποδίδοντας το Μάντζικερτ. 

Τετάρτη, 3 Απριλίου 2019

Αίμα στον ποταμό Σάβο… Οι Βυζαντινοί τσακίζουν τους υπερφίαλους Ούγγρους





Από τα μέσα του 11ου αιώνα μ.Χ. οι Ούγγροι εκτελούσαν επιδρομές στις βυζαντινές χώρες επιχειρώντας να φτάσουν μέχρι τις ακτές της Αδριατικής. Αργότερα οι Ούγγροι συμμάχησαν με διάφορους Σέρβους τοπάρχες προκαλώντας σοβαρές ανησυχίες στους Βυζαντινούς που είδαν τη κυριαρχία τους στα Δυτικά Βαλκάνια να απειλείται.
Οι Βυζαντινοί απάντησαν υποδαυλίζοντας εσωτερικές αναταραχές στο ουγγρικό βασίλειο ενώ παράλληλα εκτελούσαν με την σειρά τους επιδρομές στο εχθρικό έδαφος. Η κατάσταση αυτή συνεχίστηκε για καιρό. Ο αυτοκράτορας Μανουήλ Α’ Κομνηνός θέλησε όμως να ειρηνεύσει με τους Ούγγρους εξασφαλίζοντας τα βορειοδυτικά του σύνορα.
Ο Ούγγρος βασιλιάς Στέφανος Γ’ φάνηκε στην αρχή πρόθυμος να συμφωνήσει. Έστειλε μάλιστα τον αδερφό του πρίγκιπα Μπέλα στην Κωνσταντινούπολη για να διαπραγματευτεί. Οι δύο πλευρές ήρθαν σε συμφωνία αλλά ο Στέφανος αρνήθηκε να τιμήσει την συμφωνία στην οποία κατέληξε ο αδερφός του.
Έτσι ξέσπασε και πάλι ο πόλεμος. Ο αυτοκράτορας, θυμωμένος με την παρασπονδία του Στεφάνου, ήθελε να εκστρατεύσει προσωπικά εναντίον του. Όμως δεν μπόρεσε λόγω ασθενείας.
Εκστρατεία – αντίπαλες δυνάμεις
Έτσι, το καλοκαίρι του 1167 μ.Χ. ανέθεσε στον αρχιστράτηγο Μέγα Δούκα Ανδρόνικο Κοντοστέφανο να οδηγήσει μια μικρή στρατιά κατά των Ούγγρων. Οι βυζαντινή στρατιά πέρασε τον ποταμό Σάβο αφήνοντας πίσω της την πόλη Σίρμιο (σημερινή Σμέρκα Μιτρόβιτσα στη Βοϊβοντίνα) στην τότε Κάτω Παννονία.
Όπως αναφέρει ο αξιόπιστος ιστορικός Βυζαντινός Ιωάννης Κίνναμος ο βυζαντινός στρατός αριθμούσε περί τις 15.000 άνδρες εκ των οποίων το 1/3 ήταν μισθοφόροι Κουμάνοι και άλλοι τουρκογενείς ελαφροί ιπποτοξότες, καθώς και λίγοι δυτικοί ιππότες.
Ο στρατός αναπτύχθηκε σε τρία σώματα. Το πρώτο αποτελείτο από τους μισθοφόρους με τους ιππότες ως εμπροσθοφυλακή και τους ιπποτοξότες ως υποστήριξη. Το κέντρο, το οποίο διοικούσε ο ίδιος ο Κοντοστέφανος, αποτελείτο από επίλεκτα στρατεύματα, την Φρουρά των Βαράγγων και το επίλεκτο σώμα των της φρουράς των Εταιρειών, μερικούς Λομβαρδούς μισθοφόρους και περί τους 500 Σέρβους συμμάχους. Επίσης διέθετε το πλέον επίλεκτο σώμα της αυτοκρατορικής φρουράς τους Οικείους, ή Εταίρους του αυτοκράτορα.
Αριστερά τάχθηκαν τέσσερις τάξεις βυζαντινών στρατευμάτων διοικούμενες από τον Δημήτριο Βρανά, τον Γεώργιο Βρανά, τον Τατίκιο και τον Βασίλειο. Δεξιά δε τάχθηκαν επίλεκτα βυζαντινά τμήμα με λιγοστούς Γερμανούς μισθοφόρους και μερικούς Κουμάνους. Το δεξιό διοικείτο από τον Ιωάννη Κοντοστέφανο και τον Ανδρόνικο Λαμπαρδά. Στο άκρο δεξιό και στο άκρο αριστερό τάχθηκαν επίλεκτα τμήματα ελαφρών ιππέων (προκουρσάτορες). Ως εφεδρεία διατέθηκαν τρεις σχηματισμοί κονταράτων (δορυφόροι πεζοί) και τοξοτών.
Στην άλλη πλευρά ο Ούγγρος Ντένις (Διονύσιο τον ονομάζουν οι Βυζαντινοί) κόμης του Μπατς διέθετε ανάλογο αριθμό ανδρών. Πέραν των ουγγρικών τμημάτων διέθετε Γερμανούς συμμάχους. Αντίθετα με τους Βυζαντινούς που διέθεταν εμπροσθοφυλακή και εφεδρεία, ο Ούγγρος διοικητής έταξε τις δυνάμεις του σε μια μόνο γραμμή μάχης σε τρία σχεδόν ισοδύναμα τμήματα.
Σύμφωνα με άλλες πηγές όμως οι Ούγγροι τάχθηκαν με το ιππικό μπροστά και το πεζικό πίσω. Ωστόσο κάτι τέτοιο δεν φαίνεται πιθανό καθώς θα τους εξέθετε σε πλευρικά πλήγματα των Βυζαντινών.
Ο ιστορικός Νικήτας Χωνιάτης αναφέρει ότι οι Ούγγροι διέθεταν βαρύ και ελαφρύ ιππικό και κυρίως ελαφρύ πεζικό. Περιγράφει όμως τους Ούγγρους ιππείς της πρώτης γραμμής ως βαριά θωρακισμένους που ίππευαν θωρακισμένα άλογα.
Καταλυτική μάχη

Ο Κοντοστέφανος βλέποντας την ουγγρική παράταξη αποφάσισε να αναγκάσει τους αντιπάλους να του επιτεθούν. Για τον σκοπό αυτό έστειλε μπροστά τους ιπποτοξότες του οι οποίοι άρχισαν να καταπονούν τους αντιπάλους τους με συνεχή τοξεύματα.
Οι Ούγγροι αντέδρασαν όπως υποψιάστηκε ο Βυζαντινός στρατηγός και επιτέθηκαν μαζικά, με το σύνολο των δυνάμεών τους. Οι Ούγγροι πίεσαν τους Βυζαντινούς. Στο βυζαντινό αριστερό οι μονάδες των Βρανάδων υποχώρησαν, επίτηδες προς τον ποταμό Σάβο. Εκεί σταμάτησαν και ανασχημάτισαν τις γραμμές τους.
Το βυζαντινό κέντρο και το δεξιό πλευρό αντιμετώπισαν ευχερώς την ουγγρική έφοδο. Ο Λαμπαρδάς μάλιστα εκτέλεσε ορμητική αντεπίθεση με τους ιππείς του. Οι αντίπαλοι ενεπλάκησαν σε φονική μάχη σώμα με σώμα με τους κεφαλοθραύστες των Βυζαντινών να κάνουν θραύση κατά των βαρύτερα θωρακισμένων αντιπάλων τους.
Ο Κοντοστέφανος επίσης αντεπιτέθηκε στο κέντρο ρίχνοντας στη μάχη και τις εφεδρείες του. Φαίνεται πως και η αριστερή πτέρυγα των Βυζαντινών αντεπιτέθηκε. Όλοι μαζί οι Βυζαντινοί απώθησαν, σε πρώτη φάση, τους Ούγγρους και κατόπιν διέσπασαν τις εχθρικές γραμμές.
Οι Ούγγροι τρομοκρατημένοι το έβαλαν στα πόδια καταδιωκόμενοι από τους Βυζαντινούς που τους κατέκοπταν αλύπητα. Ο Ούγγρος διοικητής κατάφερε να διασωθεί από κάποιον στρατιώτη του. Το λάβαρό του όμως και το άλογό του κυριεύτηκαν.
Άλλοι πέντε Ούγγροι στρατηγοί αιχμαλωτίστηκαν μαζί με πολλούς στρατιώτες. Οι νεκροί όμως ήταν πολλοί περισσότεροι. Οι Βυζαντινοί κυρίευσαν επίσης πάνω από 2.000 πανοπλίες και αμέτρητα όπλα και ασπίδες των εχθρών. Η συντριπτική ήττα υποχρέωσε τον Ούγγρο βασιλιά να ζητήσει αμέσως ειρήνη, αναγνωρίζοντας τα σύνορα της αυτοκρατορίας. Επίσης δέχτηκε να καταβάλει φόρο υποτέλειας και να παραδώσει ομήρους συγγενείς του.

Δείτε και: 

Ο Νικηφορος Δικεφαλος Αετος συμβολιζει την κυριαρχια της Ελληνικης Αυτοκρατοριας σε Ανατολη και Δυση.

Ο Γεώργιος Παπασημάκης για την Άλωση

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...