Ο Νικηφορος Δικεφαλος Αετος συμβολιζει την κυριαρχια της Ελληνικης Αυτοκρατοριας σε Ανατολη και Δυση.

Ο Γεώργιος Παπασημάκης για την Άλωση

Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2008

GreekMuslims



http://vaalades.blogspot.com

Τρίτη, 26 Αυγούστου 2008

Michael Paleologos



Year 1204, the western "crudaders" have captured Constantinople, killed, destroyed, ravaged and pillaged. They created the "Latin Empire of Constantinople", the "Kingdom of Salonica" and other smaller states from sharing between them the territories of the destroyed by them Byzantine Empire. 3 territories remained free though.

The Despotate of Epirus, the Empire of Trabizond and the Empire of Nicaea. 3 Greek Orthodox states resisted the invadors. From the Empire of Nikae came the man that was destined to resurect the Byzantine Empire...His Magesty Michael Palaeologos.

Michael was crowned as an Emperor with the name Michael VIII in 1259, 55 years after the destruction of the Empire by the "crusaders" of the 4th "crusade" .

After a whille in the battle of Pelagonia he defited the united forces of the Despotate of Epirus, Sicily and the Principality of Achaea. It was a triumph of Michael! The power of Latin Principate of Achaea in Greece was destroyed, the threat over Salonica was over and now Michael could turn in setting free Constantinople from Latin occupation.

His general Alexios Strategopoulos, whille he was returning from the Bulgarian borders sow that the Queen of the cities was not guarded well. He managed to get inside the walls with his 800 men and set free the City. Michael went to Constantinople where he was crowned as King and Emperor of the Romans inside the holy church of Hagia Sofia.

In order to set free the Latin Prince of Achaea William II Villehardouin which he captured after the battle of Pelagonia Michael received by him the castle of Monemvasia and of the great Mani and the Castle of Mystras.  By that action the Principate of Achaea of the Latin invadors lost its strength and the Greek despotate of Moreos was born, a fact that was very important because Pelloponesse became the Acropolis of Hellenism at the last years of the Empire, during the Turkish occupation of Greece and during the Great Greek rebellion of 1821.

Charles of Anjou King of Sisely head of a very strong anti-Byzantine western alliance wanted to destroy once more the resurected Empire and reenslave Constantinople and the rest of Greece. Anjou's first step was to occupy the Greek island of Corfu in order to use it as a base to threat the Byzantine Empire. Next year (1270) he gathered a huge fleet in the Italian port of Trapani in order to attack and destroy the Empire. Suddenly a storm came from nowhere destroyed his fleet inside the port an incident that was considered by Michael and Orthodox Greeks as a miracle of the Holy Virgin Mary the Protector of Constantinople.

Charles returned, attacked Epirus and made alliance with the Despot but he was heavily defited by the Byzantine general Michael Tarhaniotes in the battle of Veration ( 1281).

Charles that insisted, gathered a stronger and fearsome army in Sisely in order to eliminate Byzantium but the famous Siselian Vespers (sikelikos esperinos) took place, a rebellion of the locals against the French that ended with the total slaughtering of French on Sisely. It is undoubtable that the famous Byzantine diplomacy of Michael (known as the best Emperor in diplomacy) was behind the rebellion and the slaughtering of their dangerous enemies.

Michael VIII Paleologos was one of the greatest Byzantine Emperors that managed to resurect the Empire, defit all its western enemies and establice the Paleology dynasty that live longer than any other in the Empire. He is considered by many historians as the best diplomat-Emperor the Empire ever had. The Hellenic Nation owns a lot to Michael Paleologos because it secured its continuation as an Empire for almost 200 years, set free almost all metropolitan Greece and put the basis for Pelloponesse to be the Acropolis of Hellenism through the dark ages of Turkish occupation and the succes of the Great Greek rebellion of 1821 that took place.

Learn more about this author, 
George Papasimakis.

Κυριακή, 24 Αυγούστου 2008

Vasil II The Bulgar Slayer

Basil II the Bulgar slayer was Born in 958 and died in 15 December 1025. He was the Predecessor of John I Tzimiskes and he was successed by Constantine VIII.
His father was Romanos II and his mother Theophano. He was a member of the famous Macedonian dynasty. Emperor Basill II is one of the most important men of the Hellenic Nation. He is the one that saved Macedonia and the rest of Greece from the Bulgarian threat that after the creation of the Bulgaric state in the lands of Ano Mysia became very dangerous for all European lands of the Empire. Basill became an Emperor in the age of 18 and he managed to win the battle against the rebels great landowners of Asia Minor, Bardas Skleros and Bardas Phokas which he was stricktly punished.

After that, he turned his attention to the Bulgarians that have occupied Macedonia except Salonica and have moved to southern Greece.
He was heavily defited at first in the battle of Larisa in 987 and that incident gave the Bulgarians the change to begin an orgy of killings, burning, pillage and all kinds off atrocities against the native Hellenic population of Macedonia and Southern Greece.
Vasill managed to stop them with his general Nikiphoros Ouranos, Nikiforos Ksifias, Eustathos Dafnomilis and in the end in the battle of KLEIDION he destroyed them uterly!

In that battle he destroyed the army of Samuel of Bulgaria and he arrested 14.000 as prisoners. Bulgarians were stricktly punished for the crimes of rebellion, killings, burning and destrucion. Basill blinded 99 to every 100 men.In very 100 men he left 1 with one eye to guide the others back to Bulgaria. When Samuel sow that, he died. After his victory Basill visited southern Greece and he went to the church of Holy Mary of Parthenon in Athens to thank the Lord for his success in the Bulgarian war.

His Imperial Magesty also launched a campaign against Muslim Arabs that besieged Antioch and Aleppo. In 995 with 40,000 men and 80,000 mules he attacked and won many battles he relieved Aleppo, took over Orontes valley all north Syria and moved south.Moving to lands that were lost for the Empire since the Arab expantion, he sacked all cities between Emessa and Tripoli. This lands would remain in Greek hand for 75 years.

Vasil managed to stabilize the Byzantine rull in Crimea in the north of the Black Sea by making alliance with the Russians from which he had millitary help which later transformed in to the IMPERIAL VARANGIAN GUARD. He also gave his younger sister Anna as a wife to the Russian Ruller. He win over the Khazar turks with jewish relligion, beat the Persians that invaded Armenia, united Armenia with the Empire after the Armenian King has died, took back important lands in South Italy known till today by his name (Basillikata). Death caught him before he set free the island of Sisely, giving an end to that plan of the Glorious King.

He was buried in the Church of St. John the Theologian the Evangelist at the Hebdomon Palace outside the Theodosian walls of Constantinople. Unfortunatelly the barbarians of the 4th (1204) crusade vandalised, and ravaged his grave. Michael Paleologos set free Constantinople in 1261 and the religious Greek soldiers were socked in the site of the grave being ravaged.
But thats another story...


Παρασκευή, 22 Αυγούστου 2008

Petition for the reopen of theological school of Halki

Reopen of the theological school of Halki magnify
Reopen of the theological school of Halki

History:
The theological school of Halki was housed on the Monastery of the Holy Trinity, founded by Photius I, Ecumenical Patriarch of Constantinople (858–861 and 878–886). Patriarch Germanos IV turned the monastery into a school of theology in 1844.

An earthquake in June 1894 destroyed all the buildings except for the chapel. The buildings were rebuilt by architect Periklis Fotiadis and the reconstruction finished in October 1896. Other reconstruction was made in 1950.

The library contains over 120,000 book tittles and rare manuscripts. Other facilities are the offices, infirmary, a hospice, sports institution, dormitories and the Chapel of the Holy Trinity. Since 1951, the school has adopted a 3 years high school + 4 years higher level studies.

Patriarch Bartholomew I. Patriarchs, bishops, eastern Orthodox scholars, priests, theologians, native born Greeks and Orthodox Christians from all around the world have graduated from the theological school of Halki. Many of them are buried in the schools ground. The school was enforced closure in 1971, with the excuse that the Turkish Constitutional Court found certain articles of private university law unconstitutional.

The decision was that all private institutions of higher education in Turkey either unite with the state universities or be shut down. That was when the seminary section of the school was closed while the high school is still open but doesn't work because it has no students. In 1998 the school owners committee was ordered by the Turkish government to be disbanded but the international criticism aborted that plan.

The USA congress has supported the reopening of the school in October 1998 and the same did the European Union (E.U.). President Bill Clinton during his visit in Turkey in 1999 asked for the reopening of the school, giving hope to all Orthodox Christians all around the world.
Petition:
Their excellencies the Secretary general of the united nations Ban Ki moon, President of France and European Union Nikola Sarkozi, President of Russia Dmitry Medvedev,President of the Hellenic republic Karolos Papoulias President of the USA George Bush, Prime minister of Russia Vladimir Putin.

We ask that the enforced closure of the Theological school of Halki by the Turkish constitutional court will be aborted because it is against basic human rights in education, religion and property.

The continuation of the schools closure will cause extreme damage to the Ecumenical Patriarchate of Constantinople because that was the only institution that used to give supreme theological studies and its students used to become Patriarchs, bishops an priest for the Ecumenical Patriarchate of Constantinople.

We note here that the Turkish law also does not allow the election of a non Turkish citizen Patriarch, facts that in combination with the closure of the Theological school of Halki drives the spiritual head of 250.000.000 million Orthodoxes into extinction from lack of personnel with supreme theological studies that also have the Turkish citizenship.

So our request in the name of justice, truth and right is the immediate reopening of the theological school of Halki.

Τετάρτη, 20 Αυγούστου 2008

Αιτηση για την επαναλειτουργια Θεολογικης σχολης της Χαλκης

Συλλογη υπογραφων δια την επαναλειτουργια της Θεολογικης σχολης της Χαλκης.

Online petition - Reopen of the theological school of Halki

ΚΛΕΙΔΙ 1014

ΚΛΕΙΔΙ 1014
Η ΜΑΧΗ
Α. ΖΕΝΑΚΟΣ
Τρεις χειμώνες προετοίμαζε ο Βασίλειος τη μάχη στο Κλειδί. Εχοντας ως βάση και κέντρο ανεφοδιασμού τις Σέρρες συγκέντρωνε στρατό και οπλισμό. Την άνοιξη του 1014 ξεκίνησε για το Κλειδί, το σημερινό Ρούπελ. Η διάταξη του στρατεύματός του είχε πάντα την ίδια μορφή: δύο ίλες ιππικού ως εμπροσθοφυλακή, μία από κατάφρακτους και μία από μονόζωνους και ακολουθούσε το κύριο σώμα. Ο Βασίλειος επιδίωκε να φθάσει στο στενό ανάμεσα σε Κλειδί και Κίμβα Λόγγο, με απώτερο στόχο την κοιλάδα του Μελένικου και της Στρούμνιτζας, όπου υπήρχαν ακόμη τότε αρκετές βουλγαρικές κτήσεις. Η κατάκτησή τους θα του άνοιγε τον δρόμο για τις Πρέσπες και την Αχρίδα, την καρδιά του βουλγαρικού κράτους.
Ο αντιπερισπασμός του Σαμουήλ

Βασίλειος Β'

O Βυζαντινός αυτοκράτορας (976-1025) Βασίλειος Β', συχνά επονομαζόμενος Βουλγαροκτόνος, θεωρείται ο τελευταίος μεγάλος αυτοκράτορας της Μακεδονικής δυναστείας.
Ήταν γιός του αυτοκράτορα Ρωμανού Β' και της Θεοφανούς. Ανέλαβε τη διακυβέρνηση της αυτοκρατορίας σε ηλικία 18 ετών έχοντας όμως επιτροπευθεί από δύο εξαίρετους στρατιώτες-αυτοκράτορες, τον Νικηφόρο Φωκά, δεύτερο σύζυγο της Θεοφανούς, και τον Ιωάννη Τσιμισκή των οποίων το έργο ανέλαβε να συνεχίσει.
Η αρχή της βασιλείας του σημαδεύτηκε από τις εξεγέρσεις των Βάρδα Σκληρού και Βάρδα Φωκά οι οποίοι στην προσπάθειά τους να αναρριχηθούν στο θρόνο της Κωνσταντινούπολης οδήγησαν το κράτος σε εμφύλια σύρραξη. Για την αντιμετώπισή τους, μεταξύ άλλων ενεργειών, ο Βασίλειος ζήτησε τη συμμαχία του πρίγκηπα Βλαδίμηρου των Ρως. Ως μέρος αυτών των επαφών, ο αυτοκράτορας έδωσε ως γυναίκα του στο Βλαδίμηρο την πορφυρογέννητη αδελφή του Άννα, ενώ ο ίδιος ο πρίγκηπας του Κιέβου βαφτίστηκε χριστιανός με συνέπεια τον μαζικό εκχριστιανισμό και του ρωσικού λαού.
Ο Βασίλειος αφού εδραίωσε την κυριαρχία του με κατανίκηση και παραδειγματική τιμωρία των στασιαστών, έστρεψε την προσοχή του προς την Βουλγαρική λαίλαπα. Έχοντας την προσοχή του στραμμένη στην καταστολή της εξέγερσης, βρήκαν ευκαιρία οι Βούλγαροι, που ήταν υποτελείς της αυτοκρατορίας, και με αρχηγό τους τον Σαμουήλ ξεκίνησαν έναν αγώνα κατά του Βυζαντίου που διήρκησε κοντά 30 έτη. Η μάχη εναντίον τους κοντά στη Λάρισα το 987, κατέληξε σε βαριά ήττα του Βασιλείου, γεγονός που σημάδεψε για όλη του τη ζωή την πολιτική του έναντί τους. Οι Βούλγαροι κατόπιν, επιδόθηκαν σε σφαγές και λεηλασίες όλου του ελλαδικού χώρου μέχρις ότου ο Βασίλειος με τη βοήθεια των στρατηγών του Νικηφόρου Ουρανού και Νικηφόρου Ξιφία κατάφερε και τους νίκησε σε διάφορες μάχες.
Το τέλος του Βουλγαρικού κινδύνου, ήρθε με την μάχη στη θέση Κλειδί (κοντά στις Σέρρες) το 1014, όπου ο Βασίλειος κατέστρεψε τον στρατό του Σαμουήλ και συνέλαβε 14.000 αιχμαλώτους. Θεωρώντας τους Βούλγαρους στασιαστές (γιατί ήδη ανήκαν στην αυτοκρατορία) τους επέβαλε την ανάλογη ποινή, έτσι τύφλωσε όλους τους αιχμαλώτους φροντίζοντας όμως ανα 100 άνδρες να αφήνει ένα μονόφθαλμο ώστε να οδηγήσουν του υπόλοιπους στον Σαμουήλ. Εκείνος μόλις αντίκρυσε το οικτρό θέαμα που παρουσίαζε ο στρατός του έπαθε συμφόρηση και πέθανε σε φρικτούς πόνους. Ο Βασίλειος στη συνέχεια έκανε περιοδεία σε όλη τη Ελλάδα και έφτασε μέχρι την Αθήνα όπου παρέμεινε αρκετό χρονικό διάστημα και προσκύνησε στην Παναγία την Αθηνιώτισσα (Παρθενώνα), σημερινή ονομασία Παναγία Σουμελά[εκκρεμεί παραπομπή].
Εκτός από τους Βούλγαρους ο Βασίλειος πολέμησε και νίκησε τους Άραβες στη Συρία, τους Λογγοβάρδους στη Νότια Ιταλία, τους Αρμένιους στην Κιλικία και τους Νορμανδούς στη Σικελία. Απεβίωσε το 1025 σε ηλικία 68 ετών, έχοντας περάσει σχεδόν ολόκληρη τη ζωή του επάνω στο άλογο πολεμώντας διαρκώς.
Άφησε το Βυζάντιο στην ισχυρότερη θέση μετά την εποχή του Ιουστινιανού, αλλά δυστυχώς ο αδερφός του Κωνσταντίνος που τον διαδέχθηκε δεν του έμοιαζε ούτε στο ελάχιστο, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει σχεδόν αμέσως μια περίοδος διάλυσης της αυτοκρατορίας που συνεχίσθηκε μέχρι την άνοδο στο θρόνο του Αλέξιου Α' του Κομνηνού. Εκτός από τους πολέμους όμως ο Βασίλειος ασχολήθηκε και με τη νομοθεσία, θεσπίζοντας νέους νόμους στον αγώνα του εναντίον των «δυνατών», των μεγάλων γαιοκτημόνων δηλαδή που αμφισβητούσαν την κεντρική εξουσία και απομυζούσαν το λαό. Για την καταστροφή των Βουλγάρων, ο λαός που τον λάτρεψε τον ονόμασε Βουλγαροκτόνο, ένα όνομα με το οποίο έμεινε γνωστός στην ιστορία.

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Τρίτη, 19 Αυγούστου 2008

Ordination of a Greek Orthodox Deacon - Syria 2007

Χρονοδιάγραμμα Βυζαντινής Αυτοκρατορίας


667 π.Χ.
Ιδρύεται η αρχαία πόλη Βυζάντιο (μελλοντική Κωνσταντινούπολη)
330 μ.Χ.
Ο Μέγας Κωνσταντίνος καθιστά πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη.
395
Η αυτοκρατορία διασπάται σε Ανατολικό και Δυτικό Τμήμα.
527
Ο Ιουστινιανός στέφεται αυτοκράτορας.
532–537
Ανέγερση Ιερού Ναού Αγίας Σοφίας.
533–554
Επανάκτηση Βόρειας Αφρικής και Ιταλίας νικώντας Βάνδαλους και Οστρογότθους.
568
Απώλεια της Ιταλίας μετά από εισβολή Λομβαρδών.
634–641
Άραβες κατακτούν την Αίγυπτο και τα παράλια της ανατολικής Μεσογείου.
730–787; 813–843
Εικονομαχία. Απώλεια των περισσοτέρων ιταλικών εδαφών και αρκετών βόρειων επαρχιών.
843–1025
Εγκαθίδρυση Μακεδονικής Δυναστείας. Στρατιωτική και εδαφική ανάκαμψη.
1002–1018
Εκστρατεία Βασιλείου Β' εναντίον Βουλγάρων με σκοπό την κατάλυση του κράτους τους.
1014
Εκμηδένιση του βουλγαρικού στρατού στη Μάχη του Κλειδιού. Ο Βασίλειος Β' γίνεται γνωστός ως Βουλγαροκτόνος.
1018
Ήττα της Βουλγαρίας, προσάρτηση του συνόλου των Βαλκανίων και ανακήρυξη του Δούναβη ως το νέο βόρειο σύνορο της αυτοκρατορίας.
1025
Θάνατος του Βασιλείου Β'. Αρχή παρακμής για την Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
1054
Σχίσμα των εκκλησιών.
1071
Ήττα του Ρωμανού Δ' από τους Σελτζούκους Τούρκους στη Μάχη του Μαντζικέρτ και απώλεια μεγάλου μέρους της Μικράς Ασίας.
1081
Αρχή της Δυναστείας των Κομνηνών από τον Αλέξιο Α'. Εμπλοκή του Βυζαντίου στις Σταυροφορίες.
1097
Επανάκτηση της Νίκαιας από Βυζαντινούς και Σταυροφόρους.
1097-1176
Επανάκτηση των ακτών της Μικράς Ασίας, απώθηση των Τούρκων στο εσωτερικό της Ασίας.
1204
Άλωση της Κωνσταντινούπολης από Σταυροφόρους, αρχή της Λατινικής Αυτοκρατορίας.
1261
Επανάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τον Μιχαήλ Παλαιολόγο.
1453
Άλωση της Κωνσταντινούπολης από Οθωμανούς Τούρκους. Θάνατος του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και τέλος της αυτοκρατορίας.

Κατάλογος των αυτοκρατόρων του Βυζαντίου

Δυναστεία του Κωνσταντίνου
324-337 Κωνσταντίνος Α' ο Μέγας (μονοκράτορας)
337-353 Κωνστάντιος Β' (μαζί με τους συμβασιλείς Κωνσταντίνο Β' και Κώνστα)
353-361 Κωνστάντιος Β' (μονοκράτορας)
361-363 Ιουλιανός ο Παραβάτης ή Αποστάτης
363-364 Ιοβιανός
364-378 Ουάλης
378-379 Γρατιανός (μονοκράτορας)

Θεοδοσιανή Δυναστεία
379-395 Θεοδόσιος Α' ο Μέγας
395-408 Αρκάδιος
408-450 Θεοδόσιος Β' ο Μικρός
450-457 Μαρκιανός

Δυναστεία του Λέοντα
457-474 Λέων Α' ο Μακέλλος
474 Λέων Β'
474-475 Ζήνων
475-476 Βασιλίσκος
476-491 Ζήνων (Για δεύτερη φορά)
491-518 Αναστάσιος Α'

Δυναστεία του Ιουστίνου
518-527 Ιουστίνος Α'
527-565 Ιουστινιανός Α'
565-578 Ιουστίνος Β'
578-582 Τιβέριος Β'
582-602 Μαυρίκιος
602-610 Φωκάς

Δυναστεία του Ηρακλείου
610-641 Ηράκλειος
641-642 Κωνσταντίνος Γ' και Ηρακλεωνάς
642-668 Κώνστας Β'
668-685 Κωνσταντίνος Δ' ο Πωγωνάτος
685-695 Ιουστινιανός Β' ο Ρινότμητος
695-698 Λεόντιος
698-705 Τιβέριος Γ' ο Αψίμαρος
705-711 Ιουστινιανός Β' (για δεύτερη φορά)
711-713 Φιλιππικός Βαρδάνης
713-716 Αναστάσιος Β' (Αρτέμιος)
716-717 Θεοδόσιος Γ' ο Αδραμυττηνός

Δυναστεία των Ισαύρων
717-741 Λέων Γ'
741-775 Κωνσταντίνος Ε΄ ο Κοπρώνυμος ή Καβαλίνος
(742-743 Αρτάβασδος)
775-780 Λέων Δ' ο Χάζαρος
780-797 Κωνσταντίνος ΣΤ'
797-802 Ειρήνη η Αθηναία
802-811 Νικηφόρος Α'
811 Σταυράκιος
811-813 Μιχαήλ Α' ο Ραγκαβές
813-820 Λέων Ε΄ ο Αρμένιος

Φρυγιανή Δυναστεία ή Δυναστεία του Αμόριου
820-829 Μιχαήλ Β' ο Τραυλός
829-842 Θεόφιλος
842-867 Μιχαήλ Γ' ο Μέθυσος

Μακεδονική Δυναστεία
867-886 Βασίλειος Α'
886-912 Λέων ΣΤ' ο Σοφός
912-913 Αλέξανδρος του Βυζαντίου
912-959 Κωνσταντίνος Ζ' ο Πορφυρογέννητος (συμβασιλέας με τον Ρωμανό Λακαπηνό 920-944)
959-963 Ρωμανός Β'
963-969 Νικηφόρος Β' ο Φωκάς
969-976 Ιωάννης Α' ο Τσιμισκής
976-1025 Βασίλειος Β' ο Βουλγαροκτονος
1025-1028 Κωνσταντίνος Η'
1028-1050 Ζωή Α' (συμβασίλισσα με τους διαδοχικούς συζύγους της)
1028-1034 Ρωμανός Γ' ο Αργυρός
1034-1041 Μιχαήλ Δ' ο Παφλαγών
1041-1042 Μιχαήλ Ε' ο Καλαφάτης
1042-1055 Κωνσταντίνος Θ' ο Μονομάχος
1055-1056 Θεοδώρα
1056-1057 Μιχαήλ ΣΤ' ο Στρατιωτικός

Δουκάδες και Κομνηνοί
1057-1059 Ισαάκιος Α' Κομνηνός
1059-1067 Κωνσταντίνος Ι' Δούκας
1067-1071 Ρωμανός Δ' Διογένης
1071-1078 Μιχαήλ Ζ' Δούκας (Παραπινάκης)
1078-1081 Νικηφόρος Γ' Βοτανειάτης
1081-1118 Αλέξιος Α' Κομνηνός
1118-1143 Ιωάννης Β' Κομνηνός
1143-1180 Μανουήλ Α' Κομνηνός
1180-1183 Αλέξιος Β' Κομνηνός
1183-1185 Ανδρόνικος Α' Κομνηνός

Δυναστεία των Αγγέλων
1185-1195 Ισαάκιος Β' Άγγελος
1195-1203 Αλέξιος Γ' Άγγελος
1203-1204 Ισαάκιος Β' (για δεύτερη φορά, συμβασιλέας με τον γιο του Αλέξιο Δ')
1203-1204 Αλέξιος Δ'
1204 Αλέξιος Ε' Δούκας, ο Μούρτζουφλος (σφετεριστής)
1204 Κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Λατίνους

Δυναστεία των Λασκαριδών
1204-1222 Θεόδωρος Α' Λάσκαρις
1222-1254 Ιωάννης Γ' Δούκας Βατάτζης
1254-1258 Θεόδωρος Β' Λάσκαρης
1258-1261 Ιωάννης Δ' Λάσκαρης

Δυναστεία των Παλαιολόγων
1259-1282 Μιχαήλ Η' Παλαιολόγος
1282-1328 Ανδρόνικος Β' ο Γέρων
1295-1320 Ανδρόνικος Β' (συμβασιλέας με τον γιο του Μιχαήλ Θ')
1328-1341 Ανδρόνικος Γ' ο Νέος
1341-1376 Ιωάννης Ε'
1341-1355 Ιωάννης ΣΤ' Καντακουζηνός (αντίπαλος αυτοκράτορας και συμβασιλέας)
1376-1379 Ανδρόνικος Δ' Παλαιολόγος (γιος του Ιωάννη Ε')
1379-1391 Ιωάννης Ε' (για δεύτερη φορά)
1390 Ιωάννης Ζ' (γιος του Ανδρόνικου Δ', σφετεριστής)
1391-1425 Μανουήλ Β'
1425-1448 Ιωάννης Η'
1448-1453 Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος Δραγάτσης
1453 Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους στις 29 Μαΐου


πηγη βικιπαιδεια

Byzantine Soldiers

Byzantine Emperors. Nikephoros Phokas (963-969)

Byzantine Emperors. Basil I the Macedonian (867 - 886)

Δημητρια - Θεια Λειτουργια-DIMITRIA festival...Byzantine Choir of "ioannis damaskinos"

Βυζαντινοι υμνοι Μ.Παρασκευης

Orthodox Byzantine Hymns Good friday

Τα χρόνια του Ιουστινιανού









The Macedonian Dynasty

Δώδεκα Ευζωνάκια

Μοναχογιός ο Κωνσταντής

Τρία καράβια

ΘΑ ΕΡΘΕΙΣ ΣΑΝ ΑΣΤΡΑΠΗ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ

H Πόλις Εάλω

Θρύλοι και Ιστορία. Βασίλειος ο Α'.

Biograpy of Vlad III the Impalor

ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ?

"ΕΔΩ ΕΛΛΑΣ" (Βυζάντιο) Κωνσταντίνος Πλεύρης

Πριγκηπονήσια -H Μονή του Αγίου Γεωργίου,Κωνσταντινούπολη

Byzantine Empire - Βυζαντινή Αυτοκρατορία



ΤΟΥ ΚΑΣΤΡΟΥ ΤΗΣ ΩΡΙΑΣ

Του κάστρου της Ωριάς Όσα κάστρα κι αν είδα κι όσα λόγιασα
σαν της Ωριάς το κάστρο δεν ελόγιασα
Σαράντα πύργους έχει όλο μάλαγμα
κι άλλους σαρανταπέντε για τον πόλεμοΤούρκος το πολεμάει χρόνους δώδεκα
και δεν μπορεί να το πατήσει
Ένας κακός Τουρκάκης ένας Κόνιαρος
πάγει στο βασιλέα και τον προσκυνά:-Αφέντη βασιλέα, τ' ειν' το τάγμα σου;
-Χίλια φλωριά σε δίνω κι άλογο καλό
και δυο σπαθιά 'σημένια για τον πόλεμο
-Ουδέ τ' άσπρα σου θέλω ουδέ τα σπαθιά
μόνε την κόρη θέλω που 'ναι στα γυαλιά
-Ωσάν το κάστρο πάρεις, χάρισμα κι αυτήΚαλογεράκι εγίνη, ράσα φόρεσε
πάγει στην πόρταν, κλαίει, πέφτει, προσκυνάει
κλαίει και γονατίζει και παρακαλάει:-Aνοιξε, την πόρτα την πόρτα της Ωριάς
πόρτα της μαυρομάτας της βασίλισσας.
-Συ εισ' ένας Τουρκάκης, ένας Κόνιαρος
φέυγα και σε σκοτώνουν, φέυγα, σε κρεμνούν-Μα το σταυρόν, κυρά μου, μα την Παναγιάν
ουδέ Τουρκάκης είμαι ουδέ Κόνιαρος
είμαι καλογεράκης απ' ασκηταριό
της πείνας αποθαίνω και λυπήσου με-Για δώτε τον ψωμάκι κι άμε στο καλό
-Κυρά, στην εκκλησίαν να προσευχηθώ
Aνοιξε την πόρτα, την πόρτα της Ωριάς
πόρτα της μαυρομάτας της βασίλισσας-Για ρίξετε τους γάντζους να τον πάρετε
-Τα ράσα μ' είναι σάπια και ξεσχίζονται
-Για ρίξετε το σάκο να τον πάρετε
-Α, μη κυρά, το σάκο, κι αντραλίζομαιΗ πόρτα μισανοίγει, γέμισ' η αυλή.
Άλλοι στ' άσπρα χυθήκαν κι άλλοι στα φλωριά
κι αυτός μέσα στην κόρην, που 'ναι στα γυαλιά
κι η κόρη σαν τον είδε, έπεσε στο γιαλό

Παρασκευή, 30 Μαΐου 2008

Ο τελευταιος Παλαιολογος


Γεωργιου Βιζυηνου, "ο τελευταιος Παλαιολογος".

Ὁ τελευταῖος Παλαιολόγος
Τὸν εἶδες μὲ τὰ μάτια σου, γιαγιά, τὸν Βασιλέα,ἢ μήπως καὶ σὲ φάνηκε, σὰν ὄνειρο, νὰ ποῦμε, σὰν παραμύθι τάχα;
-Τὸν εἶδα μὲ τὰ μάτια μου, ὡσὰν καὶ σένα νέα,πὰ νὰ γενῶ ἑκατὸ χρονῶ, κι᾿ ἀκόμα τὸ θυμοῦμαι, σὰν νἄταν χτὲς μονάχα.
Στὴν Πόλη, στὴν Χρυσόπορτα, στὸν πύργον ἀπὸ κάτου,εἶν᾿ ἕνα σπήλαιο πλατύ, στρωμένο σὰν παλάτι, σὰν ἅγιο παρακκλήσι;
Κανένας Τοῦρκος δὲν μπορεῖ νὰ κρατηθῇ κοντά του,κανεὶς τῆς σιδερόπορτας ναὕρη τὸ μονοπάτι, νὰ πὰ νὰ τὸ μηνύσῃ.
Μόνο κανένας Χριστιανός, κανένας ποὺ τὸ ξέρει,περνᾷ π᾿ αὐτοῦ κρυφὰ κρυφὰ καὶ τὸν σταυρό του κάνει μὲ φόβο καὶ μ᾿ ἐλπίδα.
Ἔτσι κι᾿ ἐγώ, βαστούμενη στὸ πατρικό μου χέρι,ἐπῆγα καὶ προσκύνησα. Καὶ ἐδ᾿ αὐτοῦ μ᾿ ἐφάνη- Ὄχι μ᾿ ἐφάνη! Εἶδα:
Μέσ᾿ στὸ σκοτάδι τὸ βαθὺ ἕν᾿ ἄστρο, σὰν λυχνάρι,σὰν μία φλόγα μυστική, ἀπ᾿ τὸν Θεὸ ἀναμμένη. γαλάζια λάμψι χύνει.
Καὶ φέγγει τὴν λευκόχλωμη τοῦ Βασιλέως χάρι,ποὺ μὲ κλεισμένα βλέφαρα ἐξαπλωμένος μένει στὴν ἀργυρή του κλίνη.
- Ἀπέθανε, γιαγιά; - Ποτέ, παιδάκι μου! Κοιμᾶται,κοιμᾶται μόνο! Τὴν χρυσὴ κορῶνα στὸ κεφάλι, τὸ σκῆπτρο του στὸ χέρι.
Καί, σὰν παληοί του σύντροφοι, πιστοί τουπαραστᾶται, στὰ στήθη τ᾿ ὁ Σταυραετός, στὰ πόδια του προβάλλει δικέφαλο Ξαφτέρι.
Ἐπάν᾿ ἀπ᾿ τὸ κεφάλι του, ἡ ἀσπίδα παραστέκει,κι᾿ ἐκεῖ ποὺ τὸ χρυσόπλεκτο, τὸ ψηφωτὸ ζωνάρι τὴν μέση του κατέχει,
σὰν ἀστραπὴ π᾿ ἀπέμεινε χωρὶς ἀστροπελέκι,ζερβιά, ὡς κάτου κρέμεται τ᾿ ἀστραφτερὸ θηκάρι- μέσα σπαθὶ δὲν ἔχει!
-Γιατί, γιαγιά; Ποῦ εἶναι τό; -Βαμμένο μέσ᾿ στὸ αἷμα,ἀκόμ᾿ ὡς τώρα βρίσκεται σ᾿ ἑνὸς ἀγγέλου χέρι, στὸν οὐρανὸ ἐπάνου...
Ἤτανε τότε ποὺ ἡ Τουρκιὰ τὴν Πόλην ἐπολέμα.Μέσα μία φοῦχτα ἐλεύθεροι, ἀπ᾿ ἔξω μύριο ἀσκέρι, οἱ σκλάβοι τοῦ Σουλτάνου.
Κι᾿ ὁ Μωχαμὲτ ὁ ἴδιος του πὰ στ᾿ ἄγριό του ἄτι-Δός μου τῆς Πόλης τὰ κλειδιά! τοῦ Κωνσταντίνου κράζει, καὶ τὸ σπαθί σου δός μου!
-Ἔλα καὶ πάρ᾿ τα! λέγ᾿ αὐτός, τοῦ Τούρκου τοῦ μουχτάτηἘγὼ δὲν δίνω τίποτε! Τίποτ᾿ ἐνόσῳ βράζει μία στάλλα γαῖμα ἐντός μου!-
Κι᾿ ἐπρόβαλαν τὰ λάβαρα, κι᾿ ἀρχίνησεν ἡ μάχη!Σαράντα μέραις πολεμοῦν, σαράντα μερονύχτια χτυπιοῦνται καὶ χτυποῦνε,
οἱ Τοῦρκοι σὰν τὰ κύματα κι᾿ οἱ Χριστιανοὶ σὰν βράχοι.Κι᾿ οὔτε τῶν Φράγκων προδοσιαίς, οὔτε τῶν φλάρων δίχτυα τὸν Βασιλέα σειοῦνε.
Ἀπ᾿ ταὶς σαράντα κι᾿ ὕστερα Θεὸς τὸν παραγγέλλει.-Γιὰ τοῦ λαοῦ τὰ κρίματα, εἶναι γραφτὸ νὰ γείνῃ, προσκύνα τὸν Σουλτάνο!-
Μ᾿ αὐτός, τὸ χέρι στὸ σπαθί, πεισμόνεται, δὲν θέλει!-Πρὶν μπρὸς σὲ Τοῦρκο τύραννο τὸ γόνατό μου κλίνῃ, πὲς κάλλιο ν᾿ ἀποθάνω!-
Ἔξ᾿ ἀπ᾿ τὸ κάστρο χύνεται μὲ σπάθα γυμνωμένη,καὶ σφάζει Τούρκων κατοσταὶς κι᾿ ἀγαρινῶν χιλιάδες- Ἐκεῖνος κι᾿ ὁ στρατός του.
Μὰ ἦτ᾿ ὀλίγος ὁ στρατός, κι᾿ οἱ πρῶτοι λαβωμένοι!Ἔπεσαν τ᾿ ἀρχοντόπουλα ἔφυγαν οἱ Ρηγάδες, κι᾿ ἀπέμεινεν ἀτός του.
Ὅσο τὸν ζώνουν τὰ σκυλιά, τόσο χτυπᾷ καὶ σφάζει,σὰν πληγωμένος λέοντας, σὰν τίγρη τῆς ἐρήμου, ποὺ τὰ παιδιά της σκώσουν.
Μὰ κεῖ τοῦ πέφτει τ᾿ ἄλογο! Καὶ πέφτ᾿ αὐτὸς καὶ κράζει.-Δὲν βρίσκετ᾿ ἕνας Χριστιανὸς νὰ πάρ᾿ τὴν κεφαλή μου, πρὶν πᾶν καὶ μὲ σκλαβώσουν;-
Μιὰ τρίχα καὶ τὸν σκότωνεν Ἀράπικη λεπίδα!Μὰ δὲν τὸ ἤθελ᾿ ὁ Θεός. Δὲν ἤθελε ν᾿ ἀφίσῃ τῶν Χριστιανῶν τὸ Γένος
αἰώνια δίχως βασιλιᾶ κι᾿ ἐλευθεριᾶς ἐλπίδα.Γι᾿ αὐτὸ προστάζ᾿ ἕν᾿ ἄγγελο νὰ πὰ νὰ τὸν βοηθήση, σὰν ἦταν κυκλωμένος.
Κι᾿ αὐτὸς τὸν Μαῦρο λακπατᾷ, τὸν Βασιλὲ γλυτώνει.τὸ κοφτερό του τὸ σπαθί του παίρν᾿ ἀπὸ τὸ χέρι, τοὺς Τούρκους διασκορπίζει.
Πὰ στὰ λευκά του τὰ φτερὰ τὸν Βασιλέα σκώνει,μέσ᾿ στὸ πλατὺ τὸ σπήλαιο, ποὺ σ᾿ εἶπα, τόνε φέρει, κι᾿ ἐκεῖ τόνε κοιμίζει.-
-Καὶ τώρα πιὰ δὲν εἰμπορεῖ, γιαγιάκα, νὰ ξυπνήσῃ;-Ὢ βέβαια! Καιροὺς καιρούς, σηκώνει τὸ κεφάλι, στὸν ὕπνο τὸν βαθύ του,
καὶ βλέπ᾿ ἂν ἦρθεν ἡ στιγμή, πὤχ᾿ ὁ Θεὸς ὁρίσει,καὶ βλέπ᾿ ἂν ἦρθ᾿ ὁ ἄγγελος γιὰ νὰ τοῦ φέρῃ πάλι τὸ κοφτερὸ σπαθί του.
-Καὶ θἄρθη, ναί, γιαγιάκα μου; -Θἄρθη, παιδί μου, θἄρθη.Καὶ ὅταν ἔρθῆ, τί χαρὰ στὴν γῆ, στὴν οἰκουμένη, σ᾿ ὅποιους θὰ ζοῦνε τότε!
Διπλό, τριπλὸ θὰ πάρουμεν αὐτὸ ποὺ μᾶς ἐπάρθη,κι᾿ ἡ Πόλη, κι᾿ ἡ Ἁγιασοφιὰ δική μας θένα γένη. -Πότε, γιαγιά μου; Πότε;
-Ὅταν τρανέψῃς, γυόκα μου, κι᾿ ἁρματωθῇς καὶ κάμῃςτὸν ὅρκο στὴν Ἐλευθεριά, σὺ κι᾿ ὅλ᾿ ἡ νεολαία, νὰ σώσετε τὴν χώρα.
Τότε θὲ νἄρθ᾿ ὁ ἄγγελος κι᾿ ἀγγελικαὶ δυνάμεις,νὰ μποῦνε, νὰ ξυπνήσουνε, νὰ ποῦν στὸν Βασιλέα, πὼς ᾖλθε πιὰ ἡ ὥρα!
Κι᾿ ὁ Βασιλὲς θὰ σηκωθῇ, τὴν σπάθα του θὰ δράξη,καί, στρατηγός σας, θὲ νὰ μπῇ στὸ πρῶτο του βασίλειο τὸν Τοῦρκο νὰ χτυπήσῃ.
Καὶ χτύπα, χτύπα θὰ τὸν πὰ μακρὰ νὰ τὸν πετάξῃ,πίσω στὴν Κόκκινη Μηλιά, καὶ πίσ᾿ ἀπὸ τὸν ἥλιο, ποὺ πιὰ νὰ μὴ γυρίσῃ!

The fall of Constantinople


The last days of Constantinople and of our King Constantine IA'Palaiologos.
Β
A video about the glorious Greek Byzantine Empire.

Αυτοκρατωρ Κωνσταντινος 'ΙΑ Παλαιολογος


Η τελευταια δημογορια του Αυτοκρατορος Κωνσταντινου 'ΙΑ Παλαιολογου.

ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ



Ενα απο τα πιο γνωστα Ακριτικα τραγουδια του μεσαιωνικου Βυζαντινου Ελληνισμου, οπου περιγραφεται η επικη επελαση ενος νεαρου Ελληνος κατα χιλιαδων βαρβαρων.

Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2008

Τη υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια



Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια
Ως λυτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια
Αναγράφω σοι η πόλις σου Θεοτόκε.

Αλλ' ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον
Εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσον
'Ινα κράζω σοι.

Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.



The Byzantine Empire: A legacy of the Greek and Roman civilizations

by George Papasimakis

Byzantine Empire, the Empire that lived more than all the others in human history was undoubtedly a Greek Empire. The Great Byzantine Empire lived for 1100 years and it was the successor of the Roman Empire. Rome managed after long and difficult wars to occupy metropolitan Greece and the Greek states of the east, Egypt, Syria and Asia minor. After that incident came an unavoidable "response": Superior Greek civilization conquered Rome!

I must note here that Romans were a Greek tribe and it was very easy for them to understand and accept the metropolitan and the Hellenistic Greek cultures. So the Roman empire slowly transformed to a Greek Empire and that became clearer with the establishment of the Greek city of Byzantion as the capital of the Empire instead of Rome. Byzantium renamed Constantinople in honor of the Emperor Constantine that established it as the capital of the Empire.

Divine Greek language and specifically in its Attic form, took the place of the Latin that used to be considered as the official language, even though the Greek was always the common language in all the eastern part of the Empire and in Rome that all the Superior class people used Greek language instead of Latin and they were very proud of it!

So the Byzantine Empire's official language was Greek. Also the education was Greek, including, Epic poetry (Homer Iliad and Odyssey), Philosophy (all Great Greek philosophers) and geometry, astronomy and mechanics. When the German tribes destroyed and occupied the Western part of the Empire(todays French, Spain and Italy including Rome), the Empire had under its power Greece, Sisely and south Italy, Asia minor, Syria, Egypt and Cyrhnaika, all Greek territories, so the population was all Greek with some other minorities.

So the Byzantine Empire was fairly called by most of the western historians as "the Greek Empire" and it was a great glorious state that saved and protected the famous Greek culture and Nation for more than a thousand years till the sword of the Ottoman turks fell upon the Empire that was betrayed from the Pope of Rome during the 4th crusade that destroyed the Empire, the continues attacks by the Western forces and the fanaticism of certain monks that instead of joining the army and protect their country used to go into monasteries and become monks.

Byzantium fall in 1453 and its last Emperor Heroic St.Constantine IB'Palaiologos died in the gate of St.Romanos fight with excellent courage as a simple soldier without surending the Empire to the Turkish Sultan. That gave the ethical strength to the enslaved Greek Nation to live during the barbaric Turkish occupation from 1453 since 1821 that the children of Greece managed to throw away Turkish tyranny and be reborn ed as a state.

Learn more about this author, George Papasimakis.

Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2008

The fall of Constantinople

I will write about the greatest legend of modern Hellenism which is the " legend of the King that turned into stone".It is the legend of the Emperor Constantine IA' Palaiologos, last emperor of the Greek-Byzantine empire, that finished the long line of the Byzantine emperors.

Constantine defended Constantinople in 1453 with 3.500 to 7.000 men against the barbaric Muslim Turkish hordes of 250.000 men, led by Sultan Mehmet II. After many days of war the leader of the horde Sultan Mehmet II' send offers to Constantine in order to propose him to surrender him Constantinople in order to save his life and fortune.

He offered him all Peloponnese peninsula as his kingdom, not to harm anybody of the Greek population of Constantinople, and they could all leave with their fortune and weapons.
Constantine, as a true descendant of King of Sparta Leonidas, answered like that: <<>>

After that answer, the Sultan ordered his final attack. Like demons, the Muslim hordes attacked the walls of the ancient capital of the Greek empire while the Christian warriors were fighting with great courage, trying to save the ancient city and its citizens from sure death, destruction and enslavement.
Moments were tragical, but King Constantine, seeing that the Turks started retreating, said <<>>! He didn't finish his phrase and the General and leader of the defense after the King, Justiniani was badly hurt.He transported at his ship and he was followed by his troops.The King, even with less men continued to fight, till the last part, the part of the treason took place...

In the Jewish neighborhood of Constantinople was a little castle door named Kerkoporta". That door was suddenly and mysteriously open! Some thousands Turks got into the city. Constantine with his exhausted remaining soldiers was surrounded.
But I will let the historian George Frantzis to tell us the story, as a person that participated in this battle: << When the time came for the city to be Turkish and the Turks got in, went in a hurry our King to stop them.
It was a countless crowd turkey, thousands they surrounded him but he was striking and cutting by his sword. At his right was fighting Don Francisco Tolentano and like an eagle was cutting the enemy with his mouth and nails. At his left Theofilos Palaiologos was fighting like a leopard and John Dalmatis that was there fought with outrageous courage. Three times they passed away the Turkish sea these fine men until they fall and our King left alone amongst the thousands of enemies.

From this point we have two different opinions. 1.The official history. Constantine died that day after these incidents he was killed in the Gate of St.Romanos where he fought as a simple soldier and his body identified by the red Imperial shoes with the double head eagle. 2.The story of the legend. << When he fall, a Mauritian came to cut our King but God send an angel that took the Kings sword, killed the Mauritian, turned away Turks for a while and took on his golden wings our King in a cave deep inside the earth and turned him into stone. And there awaits our King till the Angel returns and awake him and give him the same sword he had in battle. And he will hunt with his armies Turks till the "Red apple tree" (far east).

Learn more about this author, George Papasimakis.

Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2008



Θυρεος





Θυρεος Αυτοκρατορικου ναυτικου, με τον Ελληνικο σταυρο, μια σημαια που με την εμφανιση της σκορπιζε τον τρομο στους βαρβαρους επιδρομεις.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...