Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Ποιος θα κέρδιζε σε σύγκρουση Ελλάδας - Τουρκίας; Προσομοίωση 2025

  Γράφει ο Γεώργιος Παπασημάκης Η ερώτηση που απασχολεί ειδικούς και κοινή γνώμη εδώ και χρόνια: τι θα γινόταν αν ξεσπούσε μια σύγκρουση ανά...

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αυτοκρατορια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αυτοκρατορια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου 2016

ΣΤΟ ΧΑΛΕΠΙ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ...!!! Ο ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΦΩΚΑΣ ΚΑΙ Ο ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΣΥΝΤΡΙΒΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΡΑΒΕΣ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 962 ΜΧ



Ο Αυτοκράτορας (963-969) του Βυζαντίου Νικηφόρος Β’ Φωκάς (912-969), ο επονομαζόμενος και «Λευκός Θάνατος» των Αράβων. (ο «Ωχρός θάνατος των Σαρακηνών»)
Ο Νικηφόρος Φωκάς υπήρξε ο αυτοκράτορας που έκανε ξανά την Κωνσταντινούπολη κοσμοκράτειρα. Ήταν ο χαρισματικός στρατηγός με μεγάλη εμπειρία στα πεδία των μαχών και εξαίρετος πολιτικός που αναδύθηκε στο θρόνο των Ελληνορωμαίων σε χρόνους ανελέητων παγκόσμιων ανακατατάξεων, θυελλωδών πολιτικών αναμετρήσεων και θρησκευτικών συγκρούσεων μεταξύ Χριστιανισμού και Ισλάμ αλλά και ανάμεσα στους Χριστιανούς της Δύσης και της Ανατολής.. 

 ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΠΡΙΝ ΓΙΝΕΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ.... 

 Με την έναρξη του 962 μ.Χ. κατευθύνθηκε στην Κιλικία οδηγώντας πολυάριθμο στράτευμα. Πέρασε τις Κιλίκιες Πύλες (κλεισούρες και στενώματα της οροσειράς του Ταύρου καταλαμβάνοντας διαβάσεις και συνοριακά φυλάκια. Από κει οι Ρωμηοί ξεχύθηκαν στην πεδιάδα της Κιλικίας. Οι Σαρακηνοί δεν μπορούσαν ν' αντιπαρατεθούν σε τόσο πλήθος αντιπάλων, ειδικά σε πεδινό έδαφος, γι' αυτό κλείσθηκαν στις οχυρωμένες πόλεις τους. Το σύμπλεγμα αυτό των οχυρώσεων αποτελούσε την αμυντική γραμμή των Αράβων στα σύνορα με την αυτοκρατορία. Ήλκαν την κατασκευή τους από την εποχή που ανήκαν στους Ρωμηούς και οι μουσουλμάνοι, μετά τις κατακτήσεις τους φρόντισαν να τις συντηρήσουν και να τις ενισχύσουν. Δυστυχώς δεν έχουμε πολλές πληροφορίες για την εκστρατεία αυτή από τους χρονογράφους της εποχής. Υπήρξε πραγματικά κεραυνοβόλα. Κατά τον Αβουλφαράγιο (Άραβα ιστορικό) καταλήφθηκαν 55 φρούρια και πόλεις σε διάστημα 22 ημερών. Κατά τον Λέοντα Διάκονο ο παραπάνω αριθμός ανέρχεται σε 60 πόλεις22. 
Ο Ελληνικος Στρατος επιτιθεται εναντιων των Σαρακηνων για να απελευθερωσει το Χαλεπι

Κάποιες απ' αυτές καταλήφθηκαν με έφοδο και κάποιες παραδόθηκαν μετά το σφυροκόπημα των πολιορκητικών μηχανών. Στη συνέχεια προχώρησε προς την Ανάζαρβο. Καθ' οδόν δέχθηκε την επίθεση του εμίρη της Ταρσού Ibn Alzayyat. Αυτός είχε αποτινάξει την επικυριαρχία του Sayf ad-Dawla μετά την ήττα του δευτέρου, και μ' αυτήν την ενέργεια ήθελε να δείξει, ότι πρωτοστατεί στον αγώνα κατά της Χριστιανοσύνης και ν' ανεβάσει τη δημοτικότητά του. Ευσεβής πόθος που δεν ευοδώθηκε. Γύρισε στην Ταρσό κατισχυμένος, έχοντας αφήσει στο πεδίο της μάχης 5,000 από τους άνδρες του. 

 Μετά από αυτή την νίκη του ο Νικηφόρος διέταξε, την 25η Φεβρουαρίου, αναστολή των επιχειρήσεων. Άφησε το στρατό στην Κιλικία και μετέβη στην Καισάρεια της Καππαδοκίας για να περάσει την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Το Πάσχα της χρονιάς εκείνης εορτάστηκε στις 30 Μαρτίου. Ακολούθησε ζεστό καλοκαίρι, ανασταλτικός παράγοντας των επιχειρήσεων. Αυτές ξεκίνησαν πάλι με την αρχή του φθινοπώρου. Ενίσχυσε το στρατό του με χιλιάδες ιππείς και σκαπανείς, ειδικευμένους στην πολιορκία οχυρωμένων πόλεων. Πρώτος στόχος του ήταν η Ανάζαρβος. Η ευκολία με την οποία παραδόθηκε, εξέπληξε και τον ίδιο το Νικηφόρο.
Χρυσο νομισμα του Αυτοκρατορα των Ρωμαιων Νικηφορου Β' Φωκα

 Η πολυάριθμη φρουρά της οχυρωμένη πίσω από ισχυρά τείχη, παρέλυσε στη θέα των Ρωμηών και στο άκουσμα του ονόματος του Ελ Νικφούρ (αραβική απόδοση του ονόματος του Νικηφόρου Φωκά). Λόγω της άμεσης παράδοσης της πόλης ο Δομέστικος εγγυήθηκε την ασφάλεια των κατοίκων της και τους επέτρεψε να φύγουν και να πάρουν μαζί τους την κινητή περιουσία τους. Όλοι οι κάτοικοι κατέφυγαν στην Ταρσό. Τα τείχη της Ταρσού ισοπεδώθηκαν. Εγκαταστάθηκε ρωμαίικη φρουρά σ' αυτήν καθώς και σ' όλες τις ακροπόλεις της δυτικής Κιλικίας και του όρους Αμανού.

 Ανοίγει ο σρόμος για το Χαλέπι... 

Τρίτη 26 Ιουνίου 2012

ΒΥΖΑΝΤΙΟ - ΤΟ ΤΕΛΟΣ




Ντοκιμαντέρ της ΕΤ3 για την κατάρρευση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Αφηγητής είναι ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Stretensky και Αρχιμανδρίτης Τύχων, Σεβκούνωφ. Καλεσμένος στην εκπομπή Ανιχνεύσεις του Παντελή Σαββίδη διαφωτίζει το ζήτημα της καταστροφής της Βασιλεύουσας και παράλληλα συνενώνει τους δύο Ορθόδοξους κόσμους, Ελλάδας και Ρωσίας. 


Παρατίθεται μια σύντομη περιγραφή του βιβλίου, που έχει εκδώσει το 2009 με τίτλο - Η κατάρρευση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, Το τελευταίο μάθημα. ''Τα πιο προικισμένα μυαλά του Βυζαντίου με λύπη παρατηρούσαν την βαθμιαία καταστροφή της αυτοκρατορίας, αλλά κανείς πια δεν άκουγε την φωνή τους. Μεγάλος κρατικός παράγοντας, ο Θεόδωρος Μετοχίτης δεν έβλεπε κανένα τρόπο να σωθεί το Βυζάντιο και θρηνούσε το περασμένο μεγαλείο των Ρωμαίων και την χαμένη ευημερία τους. 

Τετάρτη 27 Αυγούστου 2008

Michael Paleologos



Year 1204, the western "crudaders" have captured Constantinople, killed, destroyed, ravaged and pillaged. They created the "Latin Empire of Constantinople", the "Kingdom of Salonica" and other smaller states from sharing between them the territories of the destroyed by them Byzantine Empire. 3 territories remained free though.

The Despotate of Epirus, the Empire of Trabizond and the Empire of Nicaea. 3 Greek Orthodox states resisted the invadors. From the Empire of Nikae came the man that was destined to resurect the Byzantine Empire...His Magesty Michael Palaeologos.

Michael was crowned as an Emperor with the name Michael VIII in 1259, 55 years after the destruction of the Empire by the "crusaders" of the 4th "crusade" .

After a whille in the battle of Pelagonia he defited the united forces of the Despotate of Epirus, Sicily and the Principality of Achaea. It was a triumph of Michael! The power of Latin Principate of Achaea in Greece was destroyed, the threat over Salonica was over and now Michael could turn in setting free Constantinople from Latin occupation.

His general Alexios Strategopoulos, whille he was returning from the Bulgarian borders sow that the Queen of the cities was not guarded well. He managed to get inside the walls with his 800 men and set free the City. Michael went to Constantinople where he was crowned as King and Emperor of the Romans inside the holy church of Hagia Sofia.

In order to set free the Latin Prince of Achaea William II Villehardouin which he captured after the battle of Pelagonia Michael received by him the castle of Monemvasia and of the great Mani and the Castle of Mystras.  By that action the Principate of Achaea of the Latin invadors lost its strength and the Greek despotate of Moreos was born, a fact that was very important because Pelloponesse became the Acropolis of Hellenism at the last years of the Empire, during the Turkish occupation of Greece and during the Great Greek rebellion of 1821.

Charles of Anjou King of Sisely head of a very strong anti-Byzantine western alliance wanted to destroy once more the resurected Empire and reenslave Constantinople and the rest of Greece. Anjou's first step was to occupy the Greek island of Corfu in order to use it as a base to threat the Byzantine Empire. Next year (1270) he gathered a huge fleet in the Italian port of Trapani in order to attack and destroy the Empire. Suddenly a storm came from nowhere destroyed his fleet inside the port an incident that was considered by Michael and Orthodox Greeks as a miracle of the Holy Virgin Mary the Protector of Constantinople.

Charles returned, attacked Epirus and made alliance with the Despot but he was heavily defited by the Byzantine general Michael Tarhaniotes in the battle of Veration ( 1281).

Charles that insisted, gathered a stronger and fearsome army in Sisely in order to eliminate Byzantium but the famous Siselian Vespers (sikelikos esperinos) took place, a rebellion of the locals against the French that ended with the total slaughtering of French on Sisely. It is undoubtable that the famous Byzantine diplomacy of Michael (known as the best Emperor in diplomacy) was behind the rebellion and the slaughtering of their dangerous enemies.

Michael VIII Paleologos was one of the greatest Byzantine Emperors that managed to resurect the Empire, defit all its western enemies and establice the Paleology dynasty that live longer than any other in the Empire. He is considered by many historians as the best diplomat-Emperor the Empire ever had. The Hellenic Nation owns a lot to Michael Paleologos because it secured its continuation as an Empire for almost 200 years, set free almost all metropolitan Greece and put the basis for Pelloponesse to be the Acropolis of Hellenism through the dark ages of Turkish occupation and the succes of the Great Greek rebellion of 1821 that took place.

Learn more about this author, 
George Papasimakis.

Τετάρτη 20 Αυγούστου 2008

ΤΟΥ ΚΑΣΤΡΟΥ ΤΗΣ ΩΡΙΑΣ

Του κάστρου της Ωριάς Όσα κάστρα κι αν είδα κι όσα λόγιασα
σαν της Ωριάς το κάστρο δεν ελόγιασα
Σαράντα πύργους έχει όλο μάλαγμα
κι άλλους σαρανταπέντε για τον πόλεμοΤούρκος το πολεμάει χρόνους δώδεκα
και δεν μπορεί να το πατήσει
Ένας κακός Τουρκάκης ένας Κόνιαρος
πάγει στο βασιλέα και τον προσκυνά:-Αφέντη βασιλέα, τ' ειν' το τάγμα σου;
-Χίλια φλωριά σε δίνω κι άλογο καλό
και δυο σπαθιά 'σημένια για τον πόλεμο
-Ουδέ τ' άσπρα σου θέλω ουδέ τα σπαθιά
μόνε την κόρη θέλω που 'ναι στα γυαλιά
-Ωσάν το κάστρο πάρεις, χάρισμα κι αυτήΚαλογεράκι εγίνη, ράσα φόρεσε
πάγει στην πόρταν, κλαίει, πέφτει, προσκυνάει
κλαίει και γονατίζει και παρακαλάει:-Aνοιξε, την πόρτα την πόρτα της Ωριάς
πόρτα της μαυρομάτας της βασίλισσας.
-Συ εισ' ένας Τουρκάκης, ένας Κόνιαρος
φέυγα και σε σκοτώνουν, φέυγα, σε κρεμνούν-Μα το σταυρόν, κυρά μου, μα την Παναγιάν
ουδέ Τουρκάκης είμαι ουδέ Κόνιαρος
είμαι καλογεράκης απ' ασκηταριό
της πείνας αποθαίνω και λυπήσου με-Για δώτε τον ψωμάκι κι άμε στο καλό
-Κυρά, στην εκκλησίαν να προσευχηθώ
Aνοιξε την πόρτα, την πόρτα της Ωριάς
πόρτα της μαυρομάτας της βασίλισσας-Για ρίξετε τους γάντζους να τον πάρετε
-Τα ράσα μ' είναι σάπια και ξεσχίζονται
-Για ρίξετε το σάκο να τον πάρετε
-Α, μη κυρά, το σάκο, κι αντραλίζομαιΗ πόρτα μισανοίγει, γέμισ' η αυλή.
Άλλοι στ' άσπρα χυθήκαν κι άλλοι στα φλωριά
κι αυτός μέσα στην κόρην, που 'ναι στα γυαλιά
κι η κόρη σαν τον είδε, έπεσε στο γιαλό