Η Αγία Σοφία της Τραπεζούντας

H Αγία Σοφία της Τραπεζούντας Η Αγία Σοφία Τραπεζούντας, ναός με εξέχουσα θέση τόσο ανάμεσα στα μνημεία του Πόντου, όσο και ανάμεσα στα βυζαντινά μνημεία ευρύτερα, οφείλει τη σημασία της στη σύνδεσή της με ποικίλες ιστορικές και αρχαιολογικές παραμέτρους. Πρώτα απ' όλα αποτελεί ένα μνημείο σαφώς συνυφασμένο, ήδη από την ίδρυσή του, με την τοπική αυτοκρατορική δυναστεία των Μεγάλων Κομνηνών.

Κωνσταντίνος Γραίτζας Παλαιολόγος… Ο μόνος άνδρας στον Μοριά

Ο Κωνσταντίνος Γραίτζας Παλαιολόγος υπήρξε μια από τις ηρωικότερες, αλλά και άγνωστες μορφές της πρώιμης υστεροβυζαντινής περιόδου. Καταγόταν από την αυτοκρατορική οικογένεια των Παλαιολόγων και επανειλημμένα είχε δείξει το θάρρος του και τη γενναιότητά του. Το 1458 είχε τοποθετηθεί φρούραρχος στην Ακρόπολη της Αθήνας και είχε πολεμήσει με φανατισμό τους Τούρκους.

Το 1461 ΟΙ Τούρκοι, εκμεταλλευόμενοι τις ενδημικές διαμάχες μεταξύ των δεσποτών Θωμά και Δημητρίου εισέβαλαν για μια ακόμα φορά στην Πελοπόννησο. Σφάζοντας και λεηλατώντας προέλασαν μέχρι τον Μυστρά, όπου ο δεσπότης Δημήτριος, παρέδωσε αμαχητί το κάστρο, λαμβάνοντας τα τριάντα αργύρια της προδοσίας του, τα οποία πάντως κατόπιν του αφαιρέθηκαν και αυτά. Ο άλλος δεσπότης, ο Θωμάς εγκατέλειψε την Πελοπόννησο και κατέφυγε στην Ιταλία.

Ίσαυροι-Θεματικός στρατός: Οι θεματοφύλακες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας

Παντελής Καρύκας

821

Βυζαντινό βαρύ ιππικό

Η δυναστεία των Ισαύρων ανέλαβε τις τύχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας σε μια εξαιρετικά δύσκολο περίοδο, όταν οι Άραβες απειλούν να την συντρίψουν και από τον Βορρά οι Βούλγαροι άρχισαν να πιέζουν ισχυρά. Παρόλα αυτά χάρη κυρίως στον ιδρυτή της δυναστείας Λέοντα Γ και του γιου του Κωνσταντίνου Ε.

Οι δύο αυτοί αυτοκράτορες σύντριψαν Άραβες και Βούλγαρους, σε μια σειρά επιτυχημένων εκστρατειών. Στρατιώτες αμφότεροι, έδωσαν μεγάλο βάρος στην στρατιωτική οργάνωση του κράτους και επέδειξαν ιδιαίτερη φροντίδα για τον στρατό που άλλωστε αποτελούσε το όργανο επιβολής της εξουσίας τους.

Ἡ μάχη στὸ Φιλομήλιον 1117μ.Χ.

Η ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΦΙΛΟΜΗΛΙΟΝ 1117μ.Χ.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟΓράφει ο ιστορικός συγγραφέας Νίκος Τοπούζης.

Κατά την υπερχιλιετή Ιστορία της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, της κατά πολλούς Ελληνικής Μεσαιωνικής Αυτοκρατορίας, αναδείχθηκαν πολλοί σημαντικοί αυτοκράτορες-στρατηγοί που θα μπορούσαν να αποτελέσουν παράδειγμα προς μίμηση στους σημερινούς ηγέτες αλλά και στους απλούς ανθρώπους.  Παράδειγμα όχι τόσο για τις στρατιωτικές τους αρετές, αλλά για τον καθημερινό τρόπο ζωής τους και τις φροντίδες τους για τη καλύτερη διακυβέρνηση του κράτους τους.

Μαντζικέρτ: Η «ιστορία» στα χρόνια του Ερντογάν

Πριν από 947 χρόνια, στις 26 Αυγούστου 1071, διεξήχθη μια μάχη αποφασιστικής σημασίας για το μέλλον της Μικράς Ασίας και τη δημιουργία της Τουρκίας. Στο Μαντζικέρτ, νοτιοανατολικά του Ερζερούμ, οι Βυζαντινοί ηττήθηκαν από τους Σελτζούκους και ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Ρωμανός Διογένης αιχμαλωτίσθηκε από τις δυνάμεις του Αρπ Αρσλάν. 

Η ήττα του Βυζαντίου άνοιξε τον δρόμο, από τα ανατολικά προς τα δυτικά, για τον σταδιακό φυλετικό εκτουρκισμό και τον θρησκευτικό εξισλαμισμό της Μικράς Ασίας και την αντίστοιχη συρρίκνωση της ελληνικής παρουσίας στα παράλια και σε μερικές νησίδες στο εσωτερικό της. 

ΚΟΣΣΥΦΟΠΕΔΙΟ: Ανοιχτό Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού με ελληνική σφραγίδα

Τα σενάρια για πιθανή διχοτόμηση του Κοσσυφοπεδίου/Κοσσόβου και για ανταλλαγή εδαφών με τη Σερβία έχουν προκαλέσει εύλογα ερωτήματα για την ειρήνη στην περιοχή.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας (Πολιτικός Επιστήμων)
ΠΗΓΗ: Εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Το πρώτο ερώτημα, το οποίο ευλόγως έρχεται στο μυαλό μας, αφορά την παρουσία της Ελληνικής Δυνάμεως Κοσσυφοπεδίου, ης ΕΛΔΥΚΟ, η οποία αριθμεί 370 στρατιωτικούς.

Βελισσάριος: Η τραγική ιστορία του μεγαλύτερου στρατηγού του Βυζαντίου!

• EN
• FR
• DE
• ES
• RU
• AR

Ο Βελισσάριος γεννήθηκε το 505 μ.Χ. στο χωριό Γερμανίκεια της Θράκης και θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους στρατιωτικούς ηγέτες όλων των εποχών. Όντας ο δεύτερος δυνατότερος άντρας στην Αυτοκρατορία μετά τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό τον οποίο και υπηρετούσε πιστά, υπερασπίστηκε με το σπαθί την τιμή της Αυτοκρατορίας τόσο σε Ανατολή όσο και Δύση.

Όσον αφορά την ελληνική ιστορία, πρόκειται για τον μεγαλύτερο Έλληνα στρατηγό-κατακτητή της που εμφανίστηκε μετά τον Μ. Αλέξανδρο,

Ο εξολοθρευτής των Βαρβάρων Βελισσάριος, μάχεται στην “αιώνια πόλη”

Στο πλαίσιο της επιθυμίας του Ιουστινιανού για ανάκτηση των κατεχομένων από τους βαρβάρους αυτοκρατορικών εδαφών, τα βυζαντινά στρατεύματα εισέβαλαν, το 535 μ.Χ. στην Ιταλία. Στόχος τους ήταν η κατάλυση του βασιλείου των Οστρογότθων που κατείχαν τη χώρα. Το λάθος του Ιουστινιανού ήταν ότι, αρχικά τουλάχιστον, δεν απέστειλε σοβαρές δυνάμεις στην Ιταλία.

Το 535 μ.Χ. ο Βελισάριος , επικεφαλής 7.500 μόλις ανδρών, αποβιβάστηκε στη Σικελία. Παράλληλα μία άλλη βυζαντινή δύναμη-4.000 άνδρες – υπό τον στρατηγό Μούνδο, κινήθηκε από τη Δαλματία προς τα ιταλικά σύνορα. Η μικρή όμως αυτή δύναμη ηττήθηκε από τους Οστρογότθους. Στον Νότο όμως ο Βελισάριος είχε ανακτήσει ολόκληρη τη Σικελία, όπου είχε γίνει δεκτός ως ελευθερωτής, από τους κατοίκους και είχε μάλιστα περάσει με τον στρατό στη νότια Ιταλία.

Βανδαλισμός στο Βυζαντινό Μουσείο: Δυο γυναίκες ράντισαν τα έργα με baby oil «Οι φθορές που έχουν γίνει στο ίδιο το κτίριο χρειάζονται αποκατάσταση γιατί τοίχοι και πατώματα στο εσωτερικό του μουσείου είναι ραντισμένοι με λάδι», δηλώνει η διευθύντρια του ΒΧΜΑ.

Για την «κακόβουλη ενέργεια» που πραγματοποιήθηκε στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο Αθηνών την 28η Ιουλίου όταν «δύο άτομα τα οποία διήλθαν μέσα από τις αίθουσες των μόνιμων και περιοδικών εκθέσεων χωρίς η ενέργειά τους να γίνει αντιληπτή» ράντισαν με ελαιώδες υγρό αντικείμενα, προθήκες και χώρους του Μουσείου, ενημερώνει με ανακοίνωσή του το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Βυζαντινός ιππέας 6ος αι. μ.Χ. Νικητής των βαρβάρων στην Ανατολή και την Δύση

Ο Βυζαντινός Στρατός αντιμετώπιζε σε όλη τη διάρκεια της ύπαρξης του το πρόβλημα της ανάγκης αντιμετώπισης εντελώς διαφορετικών μεταξύ τους αντιπάλων στρατών, οι οποίοι πολεμούσαν με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Κάθε αντίπαλο έθνος ακολουθούσε το δικό του πολεμικό έθος στο οποίο έπρεπε να προσαρμόζονται κάθε φορά οι Βυζαντινοί.

Οι Βυζαντινοί εξόπλισαν με τόξα το σύνολο των ιππέων τους μετατρέποντας το ιππικό σε ταχυκίνητη εξέδρα εκτόξευσης «πυρός». Αυτά ήταν τα περίφημα τάγματα των Καβαλαριών. Οι άνδρες που υπηρετούσαν στα τάγματα αυτά ήταν υπήκοοι της αυτοκρατορίας κυρίως ελληνικής, γερμανικής, λατινικής ή αρμενικής καταγωγής.